چهار شنبه , جولای 24 2019
سرخط خبرها
خانه / حقوق / اسلام- دین اعتدال

اسلام- دین اعتدال

اگر به مبداء خلقت بنگریم- دیده میشود که از زمانیکه خلقت انسان شروع شده خداوند پیامبرانی را جهت هدایت بشر به رسالت مبعوث کرده اند. که نمیخواهم زیاد در حاشیه موضوع مکث کنم لذا میخواهم اصل موضوع را مطرح کنم که: اسلام دینی است الهی- آخرین دین که از طرف خداوند توسط حضرت محمد (ص) برای بشریت ارزانی گردید و قانون که باید بشریت در چهارچوبه این دین از آن تبعیت کند عبارت از قرآن کریم که قانون الهی برای بشریت میباشد است. لذا دین اسلام کاملترینی از ادیان آسمانی است والهی است چنانچه در قرآنکریم نیز آمده است که: و اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی. خداوند نظر به نزول این آیه برای بشریت میفهماند که دین اسلام کاملترین دین و دین اسلام را بهترین نعمت الهی برای بشریت دانسته است که بدون شک چنین هم هست. دین اسلام گوهر گران بها برای بشریت است نه تنها برای مسلمانان مشروط بر اینکه از آن استفاده درست شود. اطاعت و پیروی از این دین به صورت اساسی شود نه اینکه به صورت ابزاری استفاده گردد. و کسانی از این دین استفاده سوء کند. دین اسلام را گفته میتوانم که به معنا و مفهوم شاهراه عظیم انسانیت است. لذا این شاهرا عظیم انسانیت ارزش عظیمی دارد مشروط بر اینکه ما به قوانین آن عمل کنیم.
دین اسلام دین اعتدال است. اعتدال یعنی چه؟
اعتدال: اعتدال به معنای میانه دو چیز را گویند و وسط دو چیز را اعتدال و برابری میگویند. نظر به این تعریف از اعتدال به خوبی معلوم میشود که دین اسلام نه دین تعدی است و نه دین تفریط. چون در تعریف فوق معلوم شد که اعتدال به میانه دو چیز گفته میشود. پس دین اسلام نه افراط را می پذیرد و نه تفریط را. چون تعدی زیاده را روی را گویند و تفریط خود داری کردن از حد معمول را گویند. لذا میانه تعدی و تفریط را نیز اعتدال گفته میتوانیم – که این موردی از نوشته اثبات میکند که دین اسلام دین اعتدال است یعنی نه افراط را می پذیرد و نه تفریط را.
وقتی که دین اسلام به اثبات رسیده باشد که دین اعتدال هست یعنی دینی هست که نه افراط در آن روا هست و نه تفریط پس چرا بعضا ما مسلمانان به اعمال ناشایسته خود که ظاهرا جلوگر خوبی به نظر خود ما میرسد افراط میکنیم و چرا بعضا در حد تفریط قرار میگیریم. در حالیکه تعدی و افراط در دین روا نیست ما با آنهم افراط میکنیم و علت این افراط چیست؟ و چرا خود را مسلمان دانسته و در حقیقت امر افراطی محسوب میشویم. اینها همه سوالاتی هستند که ذهن تعدادی را درگیر خود میکند که مقداری از دین آگاهی دارند. در جامعه امروزی ما در کشور افغانستان بعضن از روحانیت یافت میشود که افراط میکنند و مسایل دینی را طوری قلمداد میکند که گویا داستان همان داستان مرد دین بزهکار و از مو باریک تر بودن پول صراط است. مولوی خانه خراب نه به این تندی تند نه به آن بی نمکی. بیا اعتدال بودن دین را درک کن بیا از اعتدال بودن دین مفهوم بیگر و مسئولیتت را اداء کن. بیا اول به خود آگاهی ده بعد به دیگران وعض کن. بیا اول خودت را آراسته کن در محتویات اصلی دین بعد آنرا به صورت اساسی تبلیغ کن. چون تجربه ها نشان داده که از تخم بد حاصل بد بدست میآید.
حال هم برای تعدادی از دانشجویان خطاب میکنم که شما باید تحصیل علم کنید و آگاهانه خدا را شناخته و از دین و مذهب با بصیرت باز پیروی کنید- نه تقلیدی. زمانیکه تصاویری در دنیای مجازی میبینم که دانشجویان دانشگاه افطاری خود را در جاده پهن کرده و افطاری را به صورت افراط و تعدی افطار میکنند مأیوس میشوم که چرا دانشجویان چنین میکنند. مقصر کی ها هستند و ریشه این کار از کجا نشأت میگیرد که دانشجویان در سرک و خیابان ریخته و افطاری را نوش جان میکنند. ممکن در زمانیکه شما افطاری خود را در سرک میخورید و کاملا مزاحم عابرین و ترافیک میشوید که در این صورت امکان دارد چندین مریض به وقت و زمان مناسب به شفاخانه های شهر کابل رسیده نتوانند و در این میان جان دهند. آیا از شما دانشجویان سوال میکنم که اگر مریضی و یا مریضانی بر اساس این افطاری شما در روی سرک ها در وقت مناسب به شفاخانه رسیده نتوانسته و جان دهد مقصر کیست؟ آیا از میان شما کسی یافت خواهد شد که به این سوال جواب دهد؟ مگر شما پیرو دین اسلام نیستید؟ مگر شما از قانون الهی به نام قرآن پیروی نمیکنید؟ چرا حتما اطاعت میکنید. اما مشکل در کجاست!
این مورد حرکت نشان دهنده افراطیت است. نماز و روزه جنبه تعبدی دارد و هر چیزی که جنبه تعبدی داشته باشد بر میگردد به رابطه شخص انسان عابد و معبودش. پس عبادت جنبه شخصی دارد که ارتباط برقرار کردن هر شخص مومن و عابد با معبودش هست. امروز تصویری را دیدم که دنشجویان سرک را بند انداخته و افطاری نوش جان میکنند. اطاعات و عبادات جمع تان قبول درگاه حق باشد. اما نه این قسم. چون تعدی در دین هست. با دیدن تصویر سوال در ذهنم خلق شد که آیا دانشگاه هست یا داعشگاه؟ آیا دانشجو هست یا داعشجو؟ با دیدن چنین تصاویر هر شهروند کشور احساس مأیوسیت میکند که اگر وضعیت دانشجویان با چنین روندی ادامه بیابد فرش خوبی را از کشور با جمع کرد و همه دنبال دهه هفتاد به راه بیافتیم. از این زیاده نمی نویسم و در اخیر فقط یک جمله میگویم که با افراطیت خود دین را بد نام کردیم اما بیاییم چشمان خود را باز کنیم تا بیشتر از این بدنامش نکنیم و مسایل دینی خود را از سیاست جدا سازیم تا بتوانیم در آینده بدنامیهای که مانند لکه بر صورت ما گره افتاده التیام کنیم. به امید آنروز که دین را به صورت اساسی شناخته و از آن اطاعت درست کنیم.

نویسنده: علی شجاعی

درباره ی مدیر سایت

نام من علی مدد و نام فامیلی من شجاعی و در بهار ۱۳۵۸ خورشیدی در قریه قلندری ولسوالی جاغوری ولایت غزنی در یک خانواده متوسط و متدین چشم به دنیا گشودم. که دوره ابتدائیه مکتب را در مکتب امام جعفر صادق خواندم و دوره متوسطه را در لیسه های خدایداد و لومان خواندم و دوره لیسه را در لیسه صالحی زیرک خواندم و دوره لسانس را در دانشگاه پیام نور افغانستان در رشته حقوق به پایان رساندم.

همچنین ببینید

نظام سلطنتی در معارف جاغوری

هرگاه نظری به چند سال قبل کشور و ولسوالی جاغوری بی اندازیم، دیده میشود که …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *